Alvenas bela tago

Bildo: http://khongthe.com/wallpapers/nature/a-new-day-42213.jpg

Homo havas multege da celoj
ĉar liaj interesoj estas senlimaj.
Individuoj daŭre esperas
ĉar la lumo ankoraŭ brilas.

Se ni ambaŭ ankoraŭ nin mantenas
laŭlonge de tiu ĉi vojo ĝis la fino,
kiu scias, ke Dio Kompatema
donos al ni belan tagon.

Se tiu bela tago alvenas,
du koroj jam ne du fariĝos
sed unu senfine kaj eterne.
La suno kaj la luno atestos.

Noemuti-Timoro, marte 2011

Esperantigita el la poemo "Neno amasat nemantea",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu

Akvo falanta bruanta

Bildo: http://drafthouse.com/movies/singin_in_the_rain

El la ĉielo ĝi falas
kaj tiun ĉi teron nian tuŝas,
ĝi akvumas la grundon kaj plantojn
atendantajn freŝecon novan.

Estas akvo falanta bruanta
kies sono plenigas la orelojn
ekde la nokto ĝis la sunbrilo,
kiam Kristnasko ĵus min adiaŭis.

Ĝia sono ankoraŭ estas sama.
Kvankam ĝi falis tra herbotegmento
kaj nuntempe ĝi pasas tra ferdrapoj,
ĝia nomo ankoraŭ estas sama: pluvo.

Noemuti-Timoro, marte 2011

Esperantigita el la poemo "Oe amòfut aslutus",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu

Rigardu supren kaj malsupren

Eble nun vi estas je la mezo, serĉanta vojon atingi la supron.
Sed, Amiko, kvankam vi ŝatas rigardi supren,
kelkfoje memoru rigardi tien malsupren.
Vi scios la longecon de via vojo.

Ĉio, pro kiu vi rigardas supren ĉiam tiras alten la okulojn
ĝis via kolo doloras ĉar la sango ne fluas bone.
Sed ne rigardu malsupren ĝis vi renversiĝas.
Tenu alten la kapon por doni sufiĉan tempon
al la vejnoj por porti sangon senmalhelpe.

Kiam ni esperas je nur pli grandaj aferoj,
ni ŝajne forgesas ĉiujn pli malgrandajn aĵojn.
Se estas tempo por la pli granda kaj malpli granda,
ni rigardos supren kaj malsupren malgraŭ esti je la supro.

Noemuti-Timoro, marte 2011
Esperantigita el la poemo "Mfuat ma mlatan",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu

Vojo mallarĝa, vojo belŝajna

Dornoplantoj al la paradizo, 
 vojego al la infero.
(el davana kanto)

Mi estas kokosgrimpanto deziranta verdan kokosfrukton,
mi estas palmogrimpanto ŝatanta dolĉan palmosukon.
Mi volas atingi kokossupron kvankam estas formikoj,
mi volas troviĝi en palmo-supro malgraŭ estas vespo.

La vojo al la feliĉa palaco estas plena je dornoj,
la vojo al la ĝoja lando estas kovrita de nebuloj.
Mi esperas, ke dornoj diversaj ne min timigu.
Espereble nebuloj la okulojn ne bloku.

La vento persvadas min forgesi mian longan intencon,
nuboj konvinkas min forlasi la ĝustan penson.
La longa intenco, lasu ĝin danci kiel flago;
kaj la ĝusta penso, lasu ĝin vivi eterne.

Kial timo devas regi koron fortikan?
Kial do mallumo devas mastri lumon?
Lasu tiun ĉi timon eliri kun uragano pasanta,
kaj lasu la mallumon kuri kun akvo fluanta.

Noemuti-Timoro, marte 2011
Esperantigita el la poemo "Lalan mâlelat, lalan amasat",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu