Tago adiaŭita

Bildo: http://static1.squarespace.com

Kiel vojaĝanto senhalta kaj senlaca,
la nokto al mateno duone vojaĝas
por bani sin en rosoj kaj karesi lumon.
Rigardu, nova tago jam alvenas!

Januaro preskaŭ finas kaj forpasos.
Mi preskaŭ plenigas celon kaj esperon
kiel fadenlaboristo finanta fadenlaboron,
mi jam finas kaj ekfaras novan taskon.

La santala insulo tuj trovos lumon
ĉar la lumo-reĝo preskaŭ alvenas.
La lando promesita el lumo aperos
ĉar brila ĉiellumo anstataŭos la nokton.

Lasu la malnovan tagon iri kun malnova koro
kaj lasu la novan tagon veni kun nova koro.
Lasu mallumajn nubojn sekvi la irantan tagon
kaj lasu purajn nubojn dekori tiun ĉi tagon.

Noemuti, Timoro, marte 2011

Esperantigita el la poemo "Neno masaitan",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu

Aŭgusta pluvo

Bildo: http://static.robadadonne.it

Hodiaŭ vi jam dufoje vizitas nin
kaj surprizas nin per via alveno,
neatendita ĉar jam pasis la tempo.
Via momento jam finiĝis por ni.

Sed vi ankoraŭ aperas kun akvumo,
kiu ĉi-jare tre malsekigas la grundon.
Nuntempe ni fakte atendas sunlumon
sed ankoraŭ estas vi, por akvumi la teron.

Estas eble ke vi forgesas la tempon;
ne esperu ni, ke vi estas konfuzita,
pro tio vi revenas por viziti nin
malgraŭ vizithoro jam finita.

Se vi falas senhalte,
se vi vizitas pretersezone,
ni jam ne scios kiamaniere decidi
la limojn inter sekaj kaj pluvaj monatoj.

Noemuti, Timoro, marte 2011

Esperantigita el la poemo "Ulan Funfanû",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu

Nusantara, lando esperata

Bildo: http://indonesiaexpat.biz

Al Indonezio, mia patrolando

Vi sterniĝas samkiel larĝa mato
el la okcidento ĝis la oriento,
el Sabang ĝis Merauke.
Sriviĝaja kaj Maĝapahit venis antaŭe
prepari vojon por posta generacio:
Lando Indonezio, lando ĉiam bela.

Samkiel princino el bela palaco,
viaj vestoj brilas kaj bonodoras.
Mielo kaj lakto estas viaj trinkaĵoj;
viando kaj ruĝrizo iĝas viaj manĝaĵoj.
Oro kaj arĝento estas viaj riĉaĵoj.
Paradizbirdo, via palaca ornamaĵo.

La popolo esperas vian puran koron
por ilin alporti al bela vivo,
por ke homoj ĝuu la paradizan belecon.
Fariĝu ŝuldo ĉiuj promesoj.
Via maizo kaj rizo devas esti plenaj,
viaj kaproj kaj bovoj devas naski.

Ho, Nusantara, nia lando esperata!
Protektu kaj ŝirmu vian idaron
el pluvo kaj suno de avideco,
el nubo kaj nebulo de krueleco.
Espereble ĉi tiu vivo fluu pure
kiel pura akvo al ĝoja maro.

Lando kredanta al la Kreinto,
vi kredu al la Plej Alta Reĝo
per via koro, ne viaj vortoj.
Kredo estas pli valora ol vestoj.
Beleco de skribaĵo venas el legado,
sed estus pli bele se ni ĝin aplikas.

Jogjakarto, oktobre 2012
-----------------------------

*) Nusantara signifas ″arkipelago″, estas la alia nomo de Indonezio.

Ĉiu estas verda

Bildo: www.google.com

Ĉie kiam vi rigardas,
ĉio estas tre verda
dum ankoraŭ finiĝas pluvsezono
kaj la folioj daŭre malsekiĝas.

Ĉie kiam vi vidas,
ĉio tre bone kreskas
dum pluvakvo ankoraŭ malsekigas la insulon
kaj maizo kun rizo ankoraŭ fruktas.

Vi trovas tion en Timoro.
Eble ekde la gepraava tempo
ĝis la tagoj de la nuna generacio,
la verda koloro atendita ne daŭras.

Noemuti, Timoro, februare 2011