Silente mi ekkaptas la tagon

Kiam turniĝas ankoraŭ la tero

ĉirkaŭ la suno en la universo

kaj estas spirito en la korpo,

eblas ĉiutage surtera feliĉo.

Ekzistas momentoj de ĝojo

donataj de la ĉielo al la tero

por ke iu memoru kiel homo

la antaŭzorgon de la Kreinto.

Kiam venas jam la momento,

estas libereco por ĉiu persono

elekti kiel pasigi tiun ĉi okazon,

kiel al la momento doni signifon.

Estas bona tempo por ĉiu afero,

estas mil eblecoj por ĉiu okazo.

Havante senpostule liberecon,

silente mi ekkaptas la tagon.

Sufiĉas kandeleto por lumeto

kaj ofera donaco el malsufiĉo.

Estas ja preĝeto por bonstato

kaj diaj versoj por ĉiama feliĉo.

Fotoj en albumego por memoro,

bufedo en restoracio por honoro

ne estas elektoj celitaj de la jaro.

La okazo postvivos en poemaro. 

Jogjakarto, maje 2010

---

 Skribita por memorigi mian naskiĝtagon en ĉi tiu jaro.