Posttagmezo neforgesebla

La luno marŝas kaj alproksimiĝas la okcidenton.

la taglumo tuj finiĝos.

Du koroj estas ligitaj kun promesa ŝnuro.

du korpoj ridete proksimiĝas unu la alian

je posttagmezo neniam forgesita.

Posttagmezo neforgesebla, tempo de amo;

posttagmezo brila, tempo plena de ĝojo.

La balkono estas nia blinda atestanto,

kaj la vento, nia surda atestanto.

Nun du koroj fariĝas unu.

Vere, amo estas belega.

Noemuti-Timoro, 19-02-2011

---------------------------------

Ĉi tiu poemo estas tradukita de la aŭtoro el la davana versio:

Neonmabê kamapnikan

Manse nnao ma npaumák neontés,

neno ameûsinet lof he namsoupen.

Nekaf nua mafutû neik tani mantaën,

aof nua nmapaumakan neik kumanit

ma smanaf nua natpenen neik malinat

nbi neonmabê lê lof ka mapnikan fa.

Neonmabê kamapnikan, tabu manekat;

neonmabê ameut, tabu naheun malinat.

Beranda es a-njail hai saksi kamamatâ,

ma anin a-njail hai saksi lê kamalukê.

Oras i nekaf nua njail nekaf mesê.

‘Tebes, laismanekat lo namás.

Yogyakarta, Funhitû 2003

Kiun vi atendas?

Kiam la suno estas subironta,

la abeloj estas lasanta florojn,

kaj la birdoj estas serĉanta lokon por dormi,

vi rigardas al la ŝipo surnaĝanta

ĵus lasanta la enŝipigejon.

Vi staras sur la marbordo

inter la akvo kaj la seka lando

kiel vagisto konfuzita

en iu vasta dezerto.

Kiun vi atendas, virino?

Kefa, 14-02-2011

---------------------

Ĉi tiu poemo estas tradukita de la aŭtoro el la davana versio:
.

Ho mpao sekau ka?

.

Oras manas he nmoufen,

oni-sin nasaitan hausufâ,

ma kolo naim bale he ntúp,

ho mupén bnaotasi anaot

fê nasaitan bnaosonlain

Ho mhaek es tasi-ninen

mbi oe ma metô tnankin

onlê anaolalan nekamneku

nbi pah-hufui amanuat-es

Ho mpao sekau ka, bifé?

Yogyakarta, Funhâ 2007

Vi preteriras kun la luno

Meznokte aperas la luno,
la mondo estas en silento,
mi serĉas por vidi vian belecon
je la lumo de la luno.

Preskaŭ alvenas la suno
por bani la teron per varmeco,
vi preteriras kun la luno
kaj lasas al mi bedaŭron. 

Sed la vivo ne haltas
kvankam via beleco franda
forlasas miajn sonĝojn,
ĉar mi ĉiam esperas.

Kefa, Timoro, 14-02-2011

--------------------------------

Ĉi tiu poemo estas tradukita de la aŭtoro el la davana versio:

Ho mfin kum mok funan

Fai natnán, funne natból,
pah-pinan mnesamnés,
au aim he ít ho masam
nbi funne in meûsinen.

Nenomatne he ntea ben
he nhoi pah nèk maputun,
ho mfin kum mok funan,
mubalab kau nektuäs.

Me monit ka nasnás fa
masi ho masam apaisâ
nasaitan au nanaitin
fun au ufnekan piuta.

Yogyakarta, Funhâ 2007

Princino laŭdata

Bildo: https://nymag.com

Viaj haroj vere similas silkon, tiu fadeno bela;

viaj brovoj estas kiel flagoj en la ĉielo;

via nazo similas kudrilon glatan de oro;

viaj lipoj estas kiel granato matura;

via makzelo similas la supron glatan de ovo;

via kolo estas kiel kolono blanka de marmoro;

viaj mamoj elstarantaj similas du belajn montetojn;

via talio estas kiel gitaro delikata de arbo multekosta;

viaj piedoj kaj manoj similas arĝentajn bastonojn;

via korpo estas tiel aroma kiel santalo Timor-insula.

Noemuti-Timoro, 14an de februaro 2011
-------------------------------------------

Ĉi tiu poemo estas tradukita de la aŭtoro el la davana versio:

Feotnai mapules

Ho ‘nakamnaufme lo onlê absutra, abas amasat nane;

ho matamnaufme onlê penpene abít neno-tnanan;

ho panme onlê anet ama’èkit nâko noni mnatû;

ho lulumtunme onlê lilkase fê namnaut nalail;

ho ‘suîme onlê maunteok’e tunan ama’èkit;

ho neome onlê ní mutî nâko fautmarmer;

ho ‘basme nâtunâ onlê bnoko akètis amasat;

ho tnanme onlê bijól ama’èkit nâko hau maüpâ;

ho haeme ma ‘nimme onlê teas nâko noinmutî;

ho aome nfomèn onlê haumenî nâko Pah Timor.

Yogyakarta, Funfanû 2003