Vilaĝo Komuna

Landlimoj ŝajnas nur leĝa afer’,

ĉiuj kontinentoj fariĝas najbaroj

pli realaj kvazaŭ forestus mar’—

ludkampego de diversaj ŝipoj.

Distanco iĝas nur imaga spaco

inter lokoj antaŭe nekonataj.

Bonega estas civitana komuniko

kvazaŭ en unu vilaĝo loĝus ĉiuj.

Ŝajnas ke ĉiu lando iĝas domo,

en kie kunvivas sendependuloj.

Ĉiam respektante al ĉiu homo,

ni sukcesos kiel bonaj najbaroj. 

Kunvivi estas neniam facila afer’,

precipe en nuntempaj familioj.

Pro tiu realeco necesas esper’

krei pli bonan mondon por ĉiuj.

En nia vilaĝo abundas diverseco—

trezoro komuna de mil civitanoj.

Ĉiam respektante al ĉiu trezoro,

ni sukcesos kiel saĝaj vilaĝanoj. 

Hodiaŭ superregas demokratio,

sed ankoraŭ okazas konfliktoj.

Jam estas moderna teknologio

sed en landoj restas problemoj.

La vivo ne estas simpla afer’,

tion diris jam saĝaj antaŭuloj.

Sub la gvido de ĉiam pura kor’,

ni vivos pace kiel globvilaĝanoj. 

Yogyakarta, 11 Februaro 2012

Poetino ekvatora

Al mi vi daŭre sendas poemojn—
reflektaĵojn de via bela insuleto,
kie la sunlumo ĉiam amas florojn;
kaj, vi, poetino, iĝas revo de ulo.

En via poezio ne troviĝas neĝo,
eĉ kiam ĝi temas pri Kristnasko.
Jam venis al mi gusto de papajo
inter la aromoj en fruktara poezio.

Hodiaŭ mi ricevis novan poemon
verkitan je la pasinta seka sezono.
Ĉiu verso spegulas vian aspekton
bele pentritan sur lazur-kanvaso.

Tie, tie, vi estas, mia bela poetino—
admirantino de sunlumo kaj fruktoj.
Per vortoj, venas al mi ĉiu vitamino:
sero verda por vivi dum mil sezonoj.

Yogyakarta, 6 Februaro 2012

Libera komerco

Marŝante en la novan jaron

ni krucis la sojlon de nova epoko

en kiu ni ekenspiras la aeron

de libera komerco en Azio.

Hodiaŭ matene mi aŭdis voĉon

petintan protekton al registaro,

kiu devas garantii la daŭrigon

de ĉiu produktaĵo el nia lando.

Se ni ne produktas kudrilon,

ĝi povas veni al ni el Ĉinio.

Kvankam la homoj ĝuas facilecon,

estu senfina por ni justeco.

Marŝante en la novan jaron

ni krucis la sojlon de nova epoko

en kiu ni devas formi novan fortecon

por sane konkuri en libera komerco.

Kefa-Timoro, januare 2010

Ĉio jam komenciĝis el lingvistiko

Oni min demandis el kie devenis
mia lernado de la internacia lingvo
kaj pri kiam tiu ĉi-afero komenciĝis
en la vivo de vera lingvo-amanto.

Ĉio komenciĝis el lingvistika kurso
antaŭ ol mi ekkonis kaj esploris,
kion ĝis hodiaŭ nomiĝas interreto.
Do el lingvistika kurso ĉio devenis.

Oni min demandis pri kial mi skribas
en tiu ĉi ilo ne estanta nacia lingvo.
Mi ne kredas, ke nur vortoj sufiĉas
tute klarigi riĉegan senton, Amiko.

Ĝis nun daŭras tia agrabla laboro
donanta al mi iujn, kiujn mi volegas:
scion, amikojn, kaj ceteraj en la vivo.
Kaj per iuj poeziaj vortoj mi repagas.

La afero el lingvistika kurso komenciĝis
sed ĝi ne estas nur lingvistika afero.
Ekde la komenco mi jam min diris,
ke marŝado ĝis la fino estas vero.

Jogjakarto, junie 2009