Wednesday, February 19, 2014

Vera riĉaĵo



Al miaj geinstruistoj, gelektoroj & gegvidantoj

Oron kaj arĝenton li ne ŝatas,
palaco kaj brila domo estas preter lia revo.
Li volas serĉi la riĉaĵon veran kaj precizan.
Tio ja estas fido forta kaj scio pli alta.

Kiu posedas riĉaĵon havas vivan feliĉon;
kiu havas oron ne vivos kun ĝi longtempe.
Venu tuj serĉi riĉaĵon ĉiam freŝan kaj bonan.
Tio ja estas fido forta kaj scio pli alta.

Oro kaj arĝento povus iam malaperi,
palaco kaj brila domo falus kiel muro;
bovoj kaj bubaloj povus iam morti,
sed fido kaj scio ĉiam bone vivos.

Noemuti-Timoro, maje 2011 

Esperantigita el la poemo "'Maus amaneot",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu

La vivo kaj ĝia elekto




Kiel vojaĝanto sur longa strato en iu urbo,
la okuloj vidos ĉion, kiu plaĉas al l’ koro espera.
Sed ne estas sufiĉa tempo por elekti ĉiujn.
Do rigardu zorgeme por elekti unu aŭ du
por ke nia longa vojaĝo havu valoron.

Plurfoje ni kapablas diri nenion
kiam ĉio venanta al ni estas tute bela
kiel la koloroj de ĉielarko super lago
kiam pluveto ĉesis jam je postagmezo.
Sed ne estas sufiĉa tempo por elekti ĉiujn.
Do rigardu zorgeme por elekti unu aŭ du
por ke nia longa vojaĝo havu valoron.

Ni vidas, ke estas diversaj vivaj elektoj.
Sed kial ni devas senti timon
kiam la prava elekto venas al vi
kaj la koro estas plena je ĝojo?

Noemuti-Timoro, maje 2011 

Esperantigita el la poemo "Monit nok in pilit",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu

Friday, January 31, 2014

Okuloj allogitaj



Multfoje mi vere ne havas povon
malhelpi tiun ĉi paron de okuloj ŝatantaj,
vidantaj la blankon kaj la nigron de la mondo.
Ili estas lampo iluminanta por tiu ĉi koro.

Kie mi trovos grandan potencon
por direkti la okulojn al bonaj vidaĵoj
kaj forlasi vidon mallumigantan la koron
se la okuloj ŝatantaj ĉiam persvadas min?

Noemuti-Timoro, marte 2011
Esperantigita el la poemo "Mataf asinmakat",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu

Kio estas en kafo



Nigra akvo estanta en taso
enhavas rimedon efektivan
por ke viaj okuloj daŭre malfermiĝu
se noktorestado al vi plaĉas.

Ne ekzistas mistero en kafo

do vi ne bezonas esti surpriza.
Se cigaredo riĉas je nikotino,
kafo kafeinon enhavas.

Noemuti-Timoro, marte 2011

Esperantigita el la poemo "Nbi kofi nanan",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu

Thursday, December 26, 2013

Kiel maralgo ĉiam verda

Bildo: http://feedxl.com/newsletters/20-seaweed-miracle-or-con.html
Kiel grupo de mar-algoj en la maro,
ni serĉas eblecon floti ĉiutage
ĉar estas nenio, kiu ĉiam restas –
la vivo nin movas senhalte.

Malgraŭ esti atako kaj puŝo el ĉie
ĉirkaŭante maralgojn la margardantojn,
neniam ili rifuĝas al alia loko.
Ili ĉiam verdas en la maro.

Noemuti-Timoro, marte 2011
Esperantigita el la poemo "Onlê hútasi matel piuta",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu

Longa dormo



Kiu ne ŝategas bonan dormon,
kiam la korpo kaj la menso laciĝas kaj esperas ripozon?
Malgraŭ esti diligentaj kaj tre laboremaj,
ni ankoraŭ estas homoj, ne robotoj.


Sed plurfoje ni obeas kaj sekvas
intereson, kiu lacigas la korpon kaj la menson
ĉar ni ĉiam serĉas por trovi
kvankam kiam ni trovas, ni perdas.


Ni trovas, ni perdas; ni trovas kaj perdas.
Ni perdas, ni serĉas; ni perdas kaj serĉas.
Ni donas kaj ricevas, ni donas kaj esperas ricevi.
Ni ricevas, ni ĝojas; ni ĝojas ricevi.


Longa dormo: vitamino por la korpo kaj la menso
por ke ili trovu povon enterpreni laboron.
Sed kiam la kokoj kaj aŭgurbirdo kantas,
vi lasas la liton kaj demetas litkovrilon.


Noemuti-Timoro, aprile 2011
Esperantigita el la poemo "Tupas amnanut",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu

Friday, November 29, 2013

Tagoj kaj noktoj pasintaj



Ŝi estis luno kaj stelo brilantaj,
ĉiam portintaj al mi veran lumon.
La tago neniam ŝanĝas la vizaĝon,
la nokto neniam aliigas sian molecon.

Kiam du koroj troviĝas kune samline,
la tero fariĝas bela, kaj brilas la ĉielo.
Nelingvisto diras bonajn aferojn;
belaj vortoj fluas senhalte.

Kiam la maro malhelpas koron atenditan,
la luno ekaperos el la okcidento
kaj poste sin tiros per la oriento.
La luno kaj la steloj ne brilas.

Hodiaŭ la longaj pasoj devas haltiĝi,

kvankam la luno kaj la steloj ne brilas.
Nun la vojaĝo atendita devas finiĝi,
kvankam floroj ne donas aromon.

La Kreinta gvido estas ĉiam vera,

sian konsilon oni devas acepti.
Konscienco estas voĉo ĉiela,
kiun oni devas aŭskulti.

Nigraj nuboj foriros;

nebuloj grupiĝantaj malaperos.
Lasu al la suno ĉiam brili
kaj la luno nokton malluman ilumini.

Noemuti-Timoro, februare 2011
Esperantigita el la poemo "Neno ma fai afinit",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu