Saturday, December 31, 2016

POETO


(Al poetoj verkantaj en la davana)

Vortoj estas lia manĝo bongustega; 

lingva senco estas lia trinkaĵo dolĉa.
Li daŭre verkas el sia kora profundeco,
kaj disĵetas vortojn al koroj kaj animoj.

Iu dirus ke li sonĝas aŭ frenezas; 

aliaj dirus ke li vere ne ŝatas labori.
Sed li estas vera verkisto, bona gvidisto
al ili: laŭdantoj de skribaĵo kaj vortoj.

Ho poeto, elkora vortsendanto; 

laŭsenta konsilanto kaj gvidanto. 
Via riĉaĵo estas belsona poezio legita; 
viaj kunuloj estas vortoj kaj skribilo ponta.

Noemuti, Timoro, februare 2011


Esperantigita el la poemo "ATUIPUISI",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu

MALFELIĈO KAJ FELIĈO HAVAS VICON



Se vi atendas feliĉon, ne koleru pro malfeliĉo.
Bona kokoso ne laŭvole falas el sia aro;
mielo ne verŝiĝas el arbo-branĉo.
Malgraŭ skorpioj, oni devas pluki la kokoson.
Malgraŭ arbego, oni devas preni la mielon.
Manĝaĵo neniam sin preparas.

Malfeliĉo kaj feliĉo havas vicon.
Malfeliĉo venas unue, kaj sekvas feliĉo
por ke kiam vi atingos altecon vi scios,
ke via laboro vere havas esencon,
ke la feliĉo devas esti pagata.

Noemuti, Timoro, marte 2011

Esperantigita el la poemo "SUSAR MA MLILÊ NMATUINAN",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu

Wednesday, November 30, 2016

PURA AKVO EN MARKITA BOTELO

Bildo: Apartenas al la aŭtoro

Pasintece, kiam ankoraŭ fluis nazmuko,
ni trinkis dolĉan akvon el pura rivero,
ni trinkis neboligitan akvon el fonto.
Kokosŝelo ĉiam atendis tie sur ŝtono.

Kelkaj grandaj arboj bone kreskadis
kaj protektis la ĉiam plenan fonton. 
Kelkaj vojetoj finiĝis en arbaj ombroj.
Terpotoj pentritaj havis akvon por vilaĝaro.

Foririnte el la vilaĝo, ni iris al la urbo—
loko dekorita de fumo kaj de bruo.
Riverojn kaj fontojn nun oni timas.
Pura akvo fluas el markita botelo.

Noemuti, Timoro, marte 2011


Esperantigita el la poemo "OE AMEUTE ES BOTIL MAMEREK",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu 

MALLUMO FORPASOS

Ilustrasi: www.google.com

Mi vidas nubojn mallumajn malrapide moviĝantajn
same kiel princo plena je malĝojo.
Papagoj flugas rapide, konkurante,
trovi lokon por pasi tiun ĉi nokton.

Nokto malluma forpasos kaj finiĝos,
kaj nova tago alvenos alporti bonon.
Lasu la birdojn kanti ĉiutage
por laŭdi la Eternulon kaj resanigi la koron.

La pasintan nokton pluvis senhalte, estis inundo,
kvazaŭ la ĉielo tre plorus en malĝojo.
Mi estis senĝoja ĉar mi ne vidis ĉielarkon.
Mi volis vidi ĉielarkon—signo el la ĉielo.

Ĉielarko fariĝos gracia ŝtupetaro
jam klinita tie, en la ĉielo.
Lasu ĉiujn homojn kaj birdojn vidi
por ĉiam atendi gracion kaj ĝojon.

Noemuti, Timoro, marte 2011

Esperantigita el la poemo "MÈSÖKAN LOF NAMSÒP",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu

Monday, October 31, 2016

JAM PRESKAŬ PLUVAS

Bildo: www.google.com

Pluvbirdoj grupiĝas kaj flugas
trans la nuboj kaj ĉirkaŭ la lando
portante mesaĝon el pluvo vizitonta,
portante informon el nuboj mallumaj.

Formikoj laboras tage kaj nokte
por amasigi nutraĵon en tenejo.
Homoj nun konkuras fini laboron
provizi maizon kaj rizon sufiĉan.

Sekaj rizkampoj estas ĝojantaj,
riveroj kaj defluiloj soifantaj atendas,
lagetoj kaj lagoj senakvaj esperas
pluv-akvon falantan, graciportanton.

Noemuti, Timoro, marte 2011


Esperantigita el la poemo "ULNE HE NÉMEN",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu

RUĜLIPA VIRINO


Bildo: www.google.com

Viaj lipoj estas tiel ruĝaj kiel papagbeko;
vi altiras la okulojn de ĉiuj pasantoj.
Via hararo estas vere mola,
pli mola ol ĉevala vosto.

Ruĝlipa virino, vi donacas ĝojon;
ruĝlipa virino forprenanta malgajecon.
Ĉiuhore mi imagas viajn lipojn brilantajn;
ĉiutage mi atendegas vian alvenon.

Ho, virino bela, ne lasu min sola!
Venu nun kaj restu ĉiam kun mi
ĉar vi estas mia vera suno plifortiganta
kaj mia luno lumiganta mallumon adiaŭanta.

Noemuti, Timoro, februare 2011


Esperantigita el la poemo "BI LULU-MTASÂ",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu

Friday, September 30, 2016

LETERO EL ALIA INSULO

Bildo: www.google.com

(Al miaj gepatroj kaj gefratoj)

Saluton, miaj amataj
gepatroj kaj gefratoj!
Espereble ĉi tiu letero atingos vin
en bona sano, prospero, kaj paco.
Mi esperas, ke Dio estu ĉiam kun ni.

Ĉi tie mi ĉiam vivas sane
ĉar nia Kreinto protektas kaj gardas min.
Mi sopiras vin kaj preĝas por vi.
Mi kredas, ke vi ĉiam ĝojas
kaj laboras laŭ bona plano.

La Kristnasko ja baldaŭas.
La bona momento ja alvenos:
la tempo por ni ĉiuj kolektiĝi,
por ni ĝoji kaj festi
pro la naskiĝtago de la Savanto.

Mi estos kun vi por la festo
por ke ni ĉiuj ĝoju laŭtsone.
Mi estos kun vi ĝis la jarfino
por adiaŭi la malnovan jaron kaj bonvenigi la novan.
Ni ĉiuj kune ĝojos kaj manĝos.

Mi ĉiam kalkulas la tagon kaj nokton pasantan,
kiel farmisto, kiu kalkulas tagon por planti.
Mi volas, ke tiu feliĉa tago alvenu nun
por ke ni kolektiĝu kune en unu domo.
Dio aŭdos nian belan esperon.

Gepatroj amataj, miaj vivdonintoj,
kaj ĉiuj miaj gefratoj.
Mi ne devas diri pli en ĉi tiu letero.
Mi atendas respondon el vi ĉiuj.
Mi ĉiam tre amas kaj sopiras vin.

Jogjakarto, septembre 2012

Esperantigita el la poemo "SULAT NÂKO TASI-PANIN",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu