Tuesday, May 31, 2016

Rakonto el Samosir

Bildo: zonakisaran.blogspot.com

La lago-akvo estas blua kaj pura.
Kelkfoje ĝi silentas, kelkfoje disĵetas,
ĉirkaŭante unu insuleton.
Tio estas Insuleto Samosir.
Ĉi tiu lago nomiĝas Lago Toba.

Tiu lago fariĝas riĉaĵo de popolo
enloĝanta en tiu insuleto.
Tiu lago estas vojo de boatoj,
lavejo kaj banejo de homoj,
akvofonto por plantoj kaj bestoj.

Rizo kaj maizo bone kreskas.
Tiu lago ĉirkaŭas belan landon:
la lando de la belsona popolo Batak Toba,
pinoj ornamas la lago-flankon kiel flagoj.
Bukit Barisan fariĝas ĝia forta muro.

La bona saluto estas "Horas!".
“Dankon” estas “Mauliate!”
“Dio” estas "Debata”.
“Frato” estas “Laek”,
“Fratino” estas “Ito”.

Lago Toba estas vere bela lago.
Ĝia nomo estas konata en multaj landoj, blankaj kaj nigraj.
Homoj blankaj kaj nigraj fariĝas gefratoj.
Geknaboj blankaj kaj nigraj fariĝas gefratoj.
Oni esperas, ke Ama Debata ĉiam estu kun ili.

Mi preskaŭ pasigas du semajnojn en ĉi tiu insuleto.
Tagojn kaj noktojn mi pasigas por ĝui ka fini laboron,
por skribi kaj pensi pri vortoj kaj iliaj veraj signifoj.
Lago-akvo, vento de ĉi lando, akompanas kaj fortigas mian spiriton.

Jogjakarto, septembre 2012

Esperantigita el la poemo "Etus nâko Samosir",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu

Naskiĝtago

Bildo: www.google.com
Je mia feliĉa tago

La malnova tago jam pasis;
la nova tago nun aperas.
Mi subite forlasas dormon,
adiaŭas la pasintan tagon,
kaj salutas la venantan tagon.

Hodiaŭ estas mia feliĉa tago;
ĉi-tage vere estas mia tago amata.
Unu jaro plenigis mian vivon;
jam pasis dudek ses jaroj.
Venas la dudeksepa jaro.

La tempo flugas kiel sago;
la tempo fluas kiel plenrivero.
Ĝi venas kaj pasas kiel la vento;
ĝi estas nehaltigebla, neordonata.
Ĝi ordonas, ĝi regas.

Jogjakarto, septembre 2012

Esperantigita el la poemo "Neonmahonit",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu

Saturday, April 30, 2016

Tiu posttagmezo en Laran


Bildo: http://www.philatelicdatabase.com

En malnovaj kaj novaj libroj, mi trovis jam ĝian nomon
kaj rakontojn pri unu palaco konservata,
kiu pasintece fariĝis celita loko de oferoj
al la protektinto de nia hejmlando.

Kaj en tiu posttagmezo en la vilaĝo Laran*,

mi trovis estradan domon sur verda ebena tero
kaj alian domon starigitan proksime
por gardi kaj prizorgi la reĝan palacon.

En tiu posttagmezo, la pluvo antaŭnelonge haltis,

sed la seka sezono ankoraŭ ne alvenis.
En la granda ĝardeno de tiu palaco,
estis nur herboj bone kreskintaj.

Antaŭ la palaco neokupata, staranta,
mi staris kaj revidis la vilaĝejon,
kiu onidire estis la centro de Timoro.
Sed nebuloj ankoraŭ plenigis mian menson.

Jogjakarto, oktobre 2012

Esperantigita el la poemo "Neonmabê nane nbi Laran",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu
 

----------------------------
*) Laŭ la timora historio, Laran (laŭlitere, ĉi tiu tetuma nomo signifas ″koro″ aŭ ″interno″) estis la centro de la Reĝlando Wewiku-Wehali, la tiama celita loko de oferoj al la protektinto de nia insulo. La vilaĝo Laran troviĝas proksime de la urbeto Betun, en Okcidenta Timoro.

Je momento de bovstampado


Bildo: https://ternakonline.files.wordpress.com

Kiam alvenas la momento por stampi bovon,
oni kaptas kaj ligas la bovon, kaj faras fajron.
Grupo de viroj demetas la bovon en teron,
kaj oni metas feron en cindron.

Kiam la fero varmiĝas kaj plene ruĝiĝas,
oni preparas la deciditan femuron por stampado
por doni signon al la besto esperata,
kiu portos ĝojon al sia posedanto.

Nomsigno aŭ landsigno troviĝas en bova femuro
kaj tio restas tie ĝis tre longa tempo.
Bovo senstampa estas kiel bovo sovaĝa:
posedaĵo de iu iĝos posedaĵo de alia.

Por bovo estas stampo, por ni homoj
estas signo - tio estas niaj nomoj,
ankaŭ estas nia voĉo el la buŝo.
Nomo kaj voĉo indikas la korpon.  

Jogjakarto, oktobre 2012

Esperantigita el la poemo "Nmi tabu bie he mamalak",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu
 

Thursday, March 31, 2016

Unua pluvo

Bildo: www.google.com
La suno ĵus malleviĝas en okcidento,
kiam pluveto malsekigas sekan landon.
Estas la ĉi-jara unua pluvo en nia urbo.
Ĝi ekas la pluvsezonon, adiaŭe al la varmega.


Mi flaras bonodoron venantan el la grundo
malsekigita de la akvo pura el la nuboj.
Mi vidas arbojn velkintajn nun en ĝojo
ĉar jam alvenas la savanta pluvo.


Mia koro nun flugas al mia insulo,
Insulo Timoro, mia naskiĝlando.
Dum venas unua pluvo kiel nun,
semoj de maizo, rizo, kaj fabo
estas preparitaj por plantado-tago.


Unua pluvo, espero-portanto
al ĉiuj plantantoj
atendantaj pluv-akvon, akveron,
por surverŝi la plantojn.


Unua pluvo, ne vi haltu;

sendu pluv-akvon sufiĉan sur la teron!
Espereble ĝi ne fariĝos inundo,
sed ne sekiĝos por mortigi plantojn.
Ne alportu malfacilecon al nia vilaĝo!
 

Noemuti, Timoro, marte 2011

Esperantigita el la poemo "Ulan ahunut",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu

Luno lumiganta

Bildo: http://www.dreamviews.com

Ĉi tiun nokton la luno malaperas, mallumiĝas.
Ŝi sidiĝas en nekonata reĝolando,
ŝi ne rigardas la mondon malluman.
Mi sidiĝas sole por kalkuli ĉiun paŝon
laŭlonge de la ĝusta vojo por plenumi celon.

Estas vere, ke la luno neniam turnas sin,
sed ridas ĉe la malantaŭa flanko de la nuboj.
Kiam ŝi iros kaj lasos la nubojn blokantajn
por lumigi la malluman, malklaran mondon?
Ho luno lumiganta, ne prokrastu veni al mi!

Noemuti, Timoro, februare 2011

Esperantigita el la poemo "Funan atanâ",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu

Monday, February 29, 2016

Lasu vian lampon resti brulanta

Bildo: Bildo: http://st.depositphotos.com

La mondan venton oni ne povas haltigi
kaj kirlovento povas subite alveni.
Tial lasu vian lampon resti brulanta
por lumigi la vojon al la espera loko.

Ĉiufoje via lampo ŝajne estingiĝas
pro olea seniĝo aŭ venta plifortiĝo.
Sed rapide replenigu ĝin per oleo
kaj savu ĝin el blovado de vento.

La vojo ankoraŭ estas longa kaj restas la vento,
ĉiam provanta estingi vian lampon,
kiu savas vin el profunda mallumo
sur la vojo al la espera loko.

Lasu vian lampon resti brulanta
kvankam ĉia vento volas ĝin estingi
kun forta blovado kaj granda bruo,
ĉar nur vi estas bona lampogardanto.

Noemuti, Timoro, marte 2011

Esperantigita el la poemo "Mpanat paku he npin nabala",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu

----------------
*) Ĉi tiu esperanta traduko aperis en "Beletra Almanako" n-ro 12 (Oktobro 2011) - 5a jaro en Novjorko, Usono.