Urbeto tra la nokto

Nun venas ankoraŭ la nokto
ekkovranta tiun ĉi urbeton
per sia tre larĝa kurteno.
La urbeto falas en silenton.

Marŝante laŭlonge la straton,
el kuirejoj vi eble vidas fumon
serxante vojon tra la mallumo.
Tie patrinoj preparas ĉefmanĝon.

Mankas nokto-vivo de urbego,
sed la urbetanoj trovas manieron
por pasigi noktotempon kun ĝojo.
La urbeto trovas ankaŭ feliĉon.

Kefa-Timoro, januare 2010

Kastelo de koro

Jam tre longe ke mi volas kontrui
belan palacon de pura oro por ni,
kie vi estas reĝino kaj mi reĝo,
vivantaj feliĉe en lando de oro.

Sed nur vera riĉulo povas konstrui
palacon tiel belan kiel Taĵ Mahalo
por provi mian puran amon al vi.
Por vi mi konstruis kastelon de koro.

En tiu ĉi kastelo ni ambaŭ vivos
kaj ni vivu laŭ la leĝo de koro,
kie nenio estas pli bela ol amo.
Ni serĉu nenion pli inda ol feliĉo.

Kefa-Timoro, januare 2010

Historia libro

Homoj skribis en libroj
pro malforta memoro
okazaĵojn de popoloj
marŝintaj sur la tero.

Jam pasis generacioj;
ĉiu tempo kun sia afero.
Eĉ libro kun mil paĝoj
ne fariĝas sufiĉa aro.

Sed kio estas por homoj
en ĉiu farita historia libro?
Lecionoj kun ekzemploj
por plibonigo de homaro.

Noemuti-Timoro, februare 2010

Universa posedanto

Kreinto de l’ universo,

Posedanto de tuta abundo,

Reĝo de l’ vasta ĉielo,

Savanto de la tero.

Ĉio naskiĝis el Vi

laŭ via libera volo,

kaj ĉio fariĝis el Vi

per via eterna vorto.

Ĉion Vi metis en ordo

kun la plej alta intelekto.

Vi donis ĉion al homaro

kun mandato sen eraro.

Pro via desegno estas mi,

nur guteto en via marego.

Spiron Vi donas al mi

el via senlima aero.

Noemuti-Timoro, februare 2010